-
Urodzony: 1454
Zmarł: 1523
Rodzice: Eryk II wołogoski i Zofia pomorska
Żony: 1. Małgorzata brandenburska, 2. Anna Jagiellonka
Dzieci: 2. Anna, Jerzy I, Kazimierz, Elżbieta, Barnim, Zofia, Barnim IX Pobożny, Otton IV
W młodości przebywał krótko na dworze krakowskim, gdzie wraz z synami Kazimierza Jagiellończyka był wychowywany przez Jana Długosza.
Samodzielne rządy objął nad księstwem słupski i szczecińskim po śmierci ojca Eryka II w 1474. W 1478 roku przejął rządy również nad księstwem wołogoskim po bezpotomnej śmierci stryja Warcisława X.
Umocnił swoją władzę dzięki zreformowaniu skarbu i administracji księstwa. Utworzył też urząd marszałka i powołał sąd nadworny. Wspierał rozwój handlu i doprowadził do zlikwidowania rozboju na drogach. Za jego rządów Szczecin stał się stolicą księstwa – zostały w nim ulokowane centralne urzędy, instytucje państwowe oraz książęca mennica. W polityce zagranicznej dążył do uzyskania niezależności od Brandenburgii, co mu się udało między innymi za sprawą małżeństwa z Anna, córką króla polskiego Kazimierza Jagiellończyka. W 1521 r. złożył hołd cesarzowi Karolowi V Habsburgowi stając się księciem Rzeszy.
Był mecenasem kultury i zwolennikiem humanizmu. Z jego polecenia powstała pierwsza historia księstwa i rodu Gryfitów, „Pomerania” autorstwa Jana Bugenhagena (1518).
W uznaniu zasług Bogusław X zyskał w historiografii przydomek „Wielki” i jest uznawany za najwybitniejszego władcę z dynastii Gryfitów.
-
Urodzony: 1501
Zmarł: 1573
Rodzice: Bogusław X i Anna Jagiellonka
Żona: Anna brunszwicka
Dzieci: z siedmiorga dzieci wieku dorosłego dożyły cztery córki: Maria, Dorota, Anna, Sybilla.
Studiował w Greifswaldzie i Wittenberdze, gdzie słuchał wykładów Marcina Lutra. Od 1523 r. współrządził Księstwem Pomorskim z bratem Jerzym I do jego śmierci w 1531 r. W 1532 r. dokonał podziału księstwa pozostawiając sobie część szczecińską, a część wołogoską przekazał swemu bratankowi Filipowi I, synowi Jerzego I.
Okres jego rządów przypadł na początki reformacji. Podobnie jak Filip I, był zwolennikiem reformy Kościoła. W 1534 r. na sejmie w Trzebiatowie obaj książęta doprowadzili do przyjęcia luteranizmu jako religii panującej na Pomorzu. Konsekwencją wprowadzenia reformacji było przejęcie przez władców majątków kościelnych i sekularyzacja klasztorów. W ten sposób książę zdobył znaczące środki finansowe na rozbudowę zamku szczecińskiego, który zyskał nowe skrzydło. Pozostałe części zamku zostały przebudowane w stylu wczesnego renesansu. Na swą podszczecińską rezydencję przebudował też klasztor w Oderburgu. Barnim IX był wybitnym mecenasem sztuki. Z jego inicjatywy powstał monumentalny gobelin zwany Oponą Croya. Przyczynił się też do założenia w Szczecinie Pedagogium Książęcego – najważniejszej protestanckiej szkoły typu akademickiego na Pomorzu. W wolnym czasie chętnie zajmował się snycerstwem.
Wobec braku męskiego potomka, abdykował w 1569 r. na rzecz syna bratanka, Jana Fryderyka.
-
Urodzony: 1493
Zmarł: 1531
Rodzice: Bogusław X i Anna Jagiellonka
Żony: 1. Amelia, 2. Małgorzata
Dzieci: 1. Bogusław XI, Filip I, Małgorzata, 2. Georgia
Od 1523 r. wraz z bratem Barnimem IX współrządził Pomorzem Zachodnim. W 1526 r. zawarł z Zygmuntem I Starym przymierze przeciwko Brandenburgii roszczącej sobie prawa do zwierzchności nad Księstwem Pomorskim. Wraz z bratem Barnimem IX otrzymał od króla polskiego w lenno ziemię bytowską i lęborską. Ziemie te miały powrócić do Królestwa Polskiego w razie wygaśnięcia dynastii Gryfitów, co stało się w 1637 r.
W 1529 r. zawarł z Brandenburgią układ w Grzmiącej (Grimnitz k. Hagenow, Niemcy) potwierdzający wcześniejsze ustalenia (Pyrzyce 1493 r.) o zrzeczeniu się Brandenburgii zwierzchności nad księstwem za cenę zagwarantowania brandenburskiej linii Hohenzollernów sukcesji na pomorskim tronie po wygaśnięciu rodu Gryfitów. Układ został przypieczętowany małżeństwem Jerzego z córką margrabiego Joachima I Nestora, Małgorzatą.
Tolerancyjny wobec działalności zwolenników reformacji, pozostał jednak przy wierze katolickiej.
-
Urodzony: 1542
Zmarł: 1600
Rodzice: Filip I i Maria saska
Żona: Erdmuta brandenburska
Dzieci: brak
W latach 1565–1567 przebywał na dworze cesarza Maksymiliana II w Wiedniu i brał udział w walkach z Turkami na Węgrzech. Od 1569 r., po abdykacji Barnima IX Starego, panował w Księstwie Szczecińskim. W 1570 r. był organizatorem kongresu szczecińskiego kończącego I wojnę północną. Przebudował szczeciński zamek w stylu renesansowym i zbudował na wzgórzu zamkowym kościół św. Ottona. Prawdopodobnie pod koniec życia zamówił monumentalnych rozmiarów malowidło przedstawiające genealogię rodu Gryfitów (Genealogia Corneliusa Crommenego, 1598 r.). Znany był też jako wielki miłośnik polowań i budowniczy słynnego pałacu myśliwskiego w Podlesiu (Sownie).
-
Urodzony: 1549
Zmarł: 1603
Rodzice: Filip I i Maria saska
Żona: Anna Maria
Dzieci: brak
Po ukończeniu studiów w Wittenberdze otrzymał w zarząd w 1569 r. księstwo darłowskie. Po śmierci księcia Barnima Starego (1573 r.) przejął władzę w starostwie bytowskim. Po śmierci Jana Fryderyka (1600 r.) objął rządy w Księstwie Szczecińskim, a swoje dotychczasowe posiadłości przekazał młodszemu bratu Kazimierzowi VII (IX).
-
Urodzony: 1573
Zmarł: 1618
Rodzice: Bogusław XIII i Klara brunszwicko-lauenburska
Żona: Zofia holsztyńska
Dzieci: brak
W młodości studiował na uniwersytecie w Rostoku. Przebywał na dworze króla duńskiego Chrystiana IV w Kopenhadze, gdzie m.in. zaprzyjaźnił się z przyszłym królem Anglii Jakubem I Stuartem oraz na dworach cesarskich w Pradze i w Pilźnie. Odbył również długą podróż po krajach niemieckich i Italii.
Rządy objął w 1606 r. po śmierci ojca. Od młodości interesował się sztuką piękną i historią, a jako władca stał się mecenasem kultury (ufundował m.in. srebrny ołtarz darłowski) i kolekcjonerem dzieł sztuki (posiadał ogromną kolekcję monet). Zlecił rozbudowę zamku książęcego w Szczecinie i rozpoczął budowę kolejnego, piątego skrzydła zamku, w którego pomieszczeniach przechowywane były zbiory artystyczne. Z jego inicjatywy powstały też dwa ważne opracowania historyczne: kronika Pomorza Pomeranographia, przygotowana przez książęcego sekretarza Jurgę Valentina Winthera, i Opis miasta Szczecina, którą napisał wieloletni rajca i burmistrz Paul Friedeborn. Częścią kroniki Pomorza była mapa Wielka Mapa Księstwa Pomorskiego opracowana przez Eilharda Lubinusa.
-
Urodzony: 1580
Zmarł: 1637
Rodzice: Bogusław XIII i Klara brunszwicko-luneburska
Żona: Elżbieta
Dzieci: brak
W młodości odbył długą podróż po Europie (kraje niemieckie, Niderlandy, Anglia, Szkocja, Francja i Italia). Od 1607 r. wraz z bratem Jerzym zarządzał okręgiem Darłowo, a w 1620 r., po śmierci starszego brata Franciszka I, objął rządy w Księstwie Szczecińskim, a w 1626 r., po bezpotomnej śmierci Filipa Juliusza, także w Księstwie Wołogoskim, stając się władcą całego Księstwa Pomorskiego.
Jego rządy przypadły na okres wojny trzydziestoletniej. Księstwo Pomorskie było wówczas bardzo słabe, co ułatwiło wkroczenie w jego granice najpierw wojsk cesarskich, a potem szwedzkich. Kraj został spustoszony, a władza księcia pozostawała jedynie nominalna (w 1633 r. książę doznał wylewu, po którym do końca życia był częściowo sparaliżowany).
Bogusław XIV był ostatnim przedstawicielem dynastii Gryfitów i zarazem ostatnim panującym władcą Księstwa Pomorskiego. Po jego bezpotomnej śmierci Pomorze podzielone zostało pomiędzy Brandenburgię (na mocy układu z Grzmiącej z 1527 r. o sukcesji po Gryfitach) i Szwecję.
